Boze moslim die op zoek gaat naar een manier om de “kafir” maatschappij een lesje te leren, open je ogen!  Je broers en zussen maken deel uit van die maatschappij. Zij leven erin, ze werken en studeren erin.

Het eerste slachtoffer in Nice
was een moslim moeder.
Een van de agentes in Charleroi
draagt de naam HAKIMA!

Je maakt slachtoffers onder je “eigen” mensen! Je maakt hardwerkende en eerlijke broers en zussen verdacht in de ogen van hun collega’s en buren door jouw wreedheid. Die wreedheid werd door jouw en mijn Profeet (vrede en zegeningen over hem) nochtans zwaar veroordeeld:

“Iemand voor wie de mensen rondom hem
niet veilig zijn, 
hoort niet bij mij!”

Toen de Sahaba een vrouw lastigvielen enkel en alleen omdat ze hoorde tot een clan waarmee ze in oorlog waren, wees de Profeet (vzzmh) hen zwaar terecht. Geen actieve strijd, geen wapen, geen bedreiging = geen vijand.

Je hebt geen excuus! Geen enkel!

Deze week hield ik een kind van acht in mijn armen. Haar mama was gaan werken. In Brussel. Ze had haar een uur geleden aan de telefoon. Sindsdien niets meer. Wat op zich doodnormaal is. Maar het kind was doodongerust, bijna panisch: “Er zijn zoveel mensen die andere mensen pijn doen. Misschien is er iets met MIJN mama gebeurd. Misschien heeft iemand MIJN mama dood gemaakt! Waar is mijn mama! Ik wil mijn mama!”

Dat het gezin waar ik op bezoek was een moslim gezin is, hoeft op zich niets te betekenen. De wreedheid van de afgelopen weken en maanden laat bij iederéén sporen na. Ouders kunnen proberen hun kinderen te sparen, maar kinderen hebben gevoelige antennetjes. Ze pikken de signalen op. De meest “relaxte” houding tegenover de aanslagen is: “Wat helpt het ons druk te maken. Het kan overal gebeuren. Het kan iederéén overkomen.” En net dat nestelt zich in het hoofd van een kind: “Het kan mijn mama overkomen – en als ik haar niet kan zien of horen, hoe weet ik dan of ze het goed maakt?”

In plaats van te moorden en de zaak alleen maar erger te maken; gebruik je je “moed” en gedrevenheid beter om deze maatschappij te helpen een echte SAMEN-leving te worden. Ze wacht op ieder van ons om zijn en haar steentje bij te dragen.

Het kader, met wetten over mensenrechten, rechtvaardigheid en verdraagzaamheid, is klaar. Het canvas is op dit moment echter zo vervuild met zwarte vegen van haat en rode vegen van bloed dat het kader gevaar loopt te worden vernietigd…
Het zal jouw schuld zijn dat die mensenrechten, rechtvaardigheid en verdraagzaamheid (waar nog werk aan is, ja, maar ze staan ten minste al in de wet) verloren gaan! Laten we dat vieze canvas overschilderen en er een paradijs-op-aarde van maken, volgens de regels van de Islam: dienstbaar aan iedereen (moslim en niet-moslim), eerlijk en rechtvaardig (al snijdt het in je eigen vel), verdraagzaam voor iedereen (lees eens het Charter van Medina!), hard werkend en toch relax genoeg om je gezin en familie zowel materieel als emotioneel gezond te houden.

Je bent een moslim, zeg je?
Dan doe je “islam” tegenover wat Allah zegt?
“Islam” is totale onderwerping aan ZIJN wil
niet aan die van een machtsgeile would-be kalief!

 

Advertenties